Strona Alice Cullen ;] Hih... Chochlik ;)

The Twilight Saga

Alice Cullen

Alice Cullen ;] Hih... Chochlik ;)

wiek:: 17 latek XD
ostatnio online:: 24-01-2012 0:23
gadu-gadu:: 4562928
miejscowość:: Forks, takie deszczowe... Tak, to, które masz na myśli! Dokładnie! Wiedziałam, że mam rację :P
charakter:: Ciasteczkowy,
zajęcia:: Opieka nad Bells, polowania, imprezy, Jazz... moje
ulubione :)
zainteresowania:: Zakupy, Imprezy =D
papierosy:: O fuj!
alkohol:: Na imprezach...
włosy:: Krótkie i nastroszone :)

Odliczanie

753 dni Nie wiem, tak sobie :)

Walentynkowy Simulator

Sprawdź czy masz szansę na związek z Alice Cullen ;] Hih... Chochlik ;)!

Sprawdzam

Znaczenie mojego imienia

Znaczenie imienia Alicja

osoba o tym imieniu jest zaradna i twórcza - może być nauczycielem, muzykiem lub literatem. Jest bardzo oddana rodzinie, oszczędna w gospodarowaniu mieniem własnym, umie dobrze gotować. Umie również znaleźć się w towarzystwie różnego rodzaju, potrafi szybko dostosować się do sytuacji - ma duże poczucie humoru. Jest osoba lubianą.

Opis główny

Edward do Belli

"Sama pomyśl Bello, jak to wyglądało, Mnie i Emmetta, nie ma w domu, bo jesteśmy akurat na polowaniu, a tu ładuje im się do domu dwójka obcych wampirów: facet cały pokryty bitewnymi bliznami i jakiś narwany chochlik, który zna imiona domowników, i dopytuje się, który pokój może zająć! Kiedy wróciłem, wszystkie moje rzeczy były w garażu!"

"[...] W końcu Alice wybuchnęła śmiechem. Nie widzieć kiedy, znalazła się na plecach Jaspera, z wargami przytkniętymi do jego szyi.
-Mam cię!- zawołała i pocałowała go w obnażone miejsce.
Rozbawiony, pokręcił głową.
-Ach, ty moja bestyjko."

"- I tam właśnie się spotkaliśmy. Oczywiście, doskonale wiedziała, że tam wejdę. – Jasper zachichotał. – Gdy tylko zamknęły się za mną drzwi, zeskoczyła z wysokiego stołka przy kontuarze i podeszła do mnie, żeby się przywitać.
Byłem w szoku. Czyżby zamierzała mnie zaatakować? Tylko taka interpretacja jej zachowania mi się nasunęła, tego nauczyło mnie życie. Ale ona się uśmiechała. A emocje, które od niej biły, nie dawały się porównać z niczym, czegodo tej pory doświadczyłem. „Kazałeś mi na siebie długo czekać”, powiedziała.
Dopiero teraz uświadomiłam sobie, że Alice znowu za mną stoi.
- A ty skłoniłeś się szarmancko, jak na dżentelmena z południa przystało, i wybąkałeś: „Przykro mi to słyszeć”.
Parsknęła śmiechem.
Jasper posłał jej ciepły uśmiech.
- Podałaś mi rękę, a ja, zamiast wietrzyć podstęp, po prostu ją ująłem. – Teraz uczynił to samo. – Po raz pierwszy od niemal stu lat do mojego serca zawitała nadzieja.
- A ja poczułam wielką ulgę – wyznała Alice – Bałam się, że już nigdy się nie zjawisz.
Na moment zatonęli w swoich spojrzeniach, a potem Jasper przeniósł wzrok z powrotem na mnie. Nadal kryła się w nim czułość.
- Alice powiedziała mi, że widziała w swoich wizjach Carlisle’a i jego rodzinę. Nie wierzyłem, że można być wampirem i funkcjonować w taki sposób, ale udzielił mi się jej optymizm. No i poszliśmy do nich dołączyć.
(...)
– Tak – zgodził się Jasper. – Alice odmieniła moje życie na lepsze. I niech tak już zostanie.